REAL LIFE (VS, '79) ****
Albert Brooks, komediant van Amerikaanse televisie, gaat op bezoek met een hele tv-crew bij de familie Yeagar uit Phoenix. En dat betekent dus de hele crew. Cameramensen die de meest vernieuwende camera's gebruiken, ondersteund door een groep psychologen.
Het idee om een reality-show te filmen loopt uiteraard in de soep. Het tv-programma manipuleert de realiteit. Het gezin staat op springen. Op televisie laat meneer Yeagar, dierenarts, een paard per ongeluk inslapen. Tussen Albert Brooks en mevrouw Yeagar ontstaat een flirt. De familie wordt een media-hype. Niemand wil de film (deze film dus) afmaken. Alleen Albert Brooks gelooft er nog in. Het enige wat hij nodig heeft is een vlammend einde.
Het mooie en zeldzame van Real life is dat Albert Brooks absoluut niet beroerd was om zichzelf belachelijk te maken. Hij schetst zichzelf ijdel en narcistisch. Neem zijn optreden tijdens de cruciale vergadering die over de film handelt die je aan het kijken bent. Dat verhoogt het realisme van de film, die toch helemaal nep is, en toch voor een deel niet, want dit is echt Albert Brooks, en echt deze film.
En het fascinerende van Real life is uiteraard dat dit nu allemaal echt plaatsvindt! Op televisie is het een en al real life-gedoe. Iedereen schijnt zijn oninteressante levens te willen verfilmen, en anderen willen dat bekijken, dat wil zeggen zonder mij, want ik hou dat geen twee minuten vol. Maar hoe profetisch is Albert Brooks dan met deze film geweest, dat hij toen al inzag waar het met de televisie heen ging!
Ook een paar boeiende vragen alom: hoe nep kan realisme zijn? Of is het andersom? (Daarbij past ook de opmerking in de trailer: It's like you're actually here...') En dan deze verrassende ontdekking: tot deze film dacht ik dat Mel (Spaceballs) en Al Brooks een een dezelfde persoon was. Dus niet.
Real life op imdb.com, dvdverdict.com, cinepassion.org, filmzentrale.de, ruthlessreviews.com, filmcritic.com, sover.net