RED PLANET (VS, '00) *** IMDB
Kilometers afleggen op Mars om daar weer te ontsnappen
Wetenschappers reizen naar Mars om te controleren hoe het zit met het 'algenproject'. Algen zijn namelijk uitgezet om Mars zuurstof te laten produceren. Slim idee. Maar werkt het?
Het sterke van Red planet is dit wetenschappelijke verhaal. Ik kan me daar heel gemakkelijk in verliezen want ik vind dat interessant. Ik heb veel interesse in astronomie en film is het ideale medium om dingen te verbeelden.
Neem bijvoorbeeld het gevonden Russische ruimteschip, de zonnegassenstorm, het beestje op Mars (een soort vlokakkerlak). Ik zou het geloven als de wetenschap morgen met deze feiten komt.
Het had natuurlijk nog veel wetenschapperlijker en spannender moeten worden. Er is namelijk nu gehinkt op twee gedachten: we maken een serieuze film. O nee, toch niet! De marstronauten moeten kilometers afleggen naar een verlaten ruimteschip om weer te ontsnappen. Dat is nu het verhaal. Dat had beter gekund.
De overbodige actie komt van een op hol geslagen robot, wat nogal voorspelbaar is, maar ja, dachten de makers: anders hadden we helemaal niets. Net als in I, robot zie ik daar wel iets in: een robot leert ook zijn lijfsbehoud te redden en is dan in staat de mens te vernietigen.
Karakters worden ook wel erg eenvoudig aan de kant geschoven. De een valt in een ravijn, de ander heeft een ruggewervel gebroken en die laten ze allemaal liggen. Lekker asociaal.
Is er trouwens ook niet iemand op aarde die wat te zeggen heeft? Waar waren de niet-Amerikaanse astronauten? De uiterst voorzichtige manier waarmee de film het thema religie aanstipt. Dat allemaal maakt deze soep toch best waterig, ondanks best degelijke acteurs als Cary-Ann Moss, Tom Sizemore en Terence Stamp.
Red planet op rogerebert.com, salon.com, popmatters.com, filmcritic.com,cinopsis.be
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage