RED PLANET (VS, '00) ***
Wetenschappers reizen naar Mars om te controleren hoe het zit met het 'algenproject'. Algen zijn namelijk uitgezet om Mars zuurstof te laten produceren. Slim idee.
Het sterke van Red planet is dit wetenschappelijke verhaal. Ik kan me daar heel gemakkelijk in verliezen. Neem bijvoorbeeld het gevonden Russische ruimteschip, de zonnegassenstorm, het beestje op Mars (een soort vlokakkerlak). Niet helemaal onschuldig maar geen Alien. Ik zou het geloven als de wetenschap morgen met deze feiten komt.
Weinig idiote actie maar het nadeel is dat het ook allemaal wat saai is. De marstronauten moeten kilometers afleggen naar een verlaten ruimteschip om weer te ontsnappen. Dat is het hele verhaal.
De actie komt van een op hol geslagen robot, wat nogal voorspelbaar is, maar ja dachten de makers: anders hadden we helemaal niets. Net als in I, robot zie ik daar wel iets in: een robot leert zijn lijfsbehoud te redden en is dan in staat de mens te vernietigen.
En zoals in elke SF-film: tel de fouten. Karakters die wel erg eenvoudig aan de kant worden geschoven. De een valt in een ravijn, de ander heeft een ruggewervel gebroken en die laten ze allemaal liggen. Lekker asociaal.
Is er trouwens ook niet iemand op aarde die wat te zeggen heeft? Waar waren de niet-Amerikaanse astronauten? De uiterst voorzichtige manier waarmee de film het thema religie aanstipt. Dat allemaal maakt deze soep toch best waterig, ondanks aardige acteurs als Cary-Ann Moss en Terence Stamp.
Red planet op imdb.com, rogerebert.com, salon.com, popmatters.com, filmcritic.com, dvdverdict.com, cinopsis.be