RHINOCEROS (VS, '74) ** IMDB
De dag dat iedereen in een rhinoceros veranderde
Twee mannen zitten te babbelen in een restaurant. De een heeft een drankprobleem, de ander leeft smetteloos. Ze kletsen over elkaars tekortkomingen. Tot er een rhinoceros door de straat stormt, waarna er een vreemde besmetting plaatsvindt: men verandert langzaam in een rhinoceros.
Het is een flink bizarre film, Rhinoceros, en dat kan wel kloppen, want het was een toneelstuk van Eugene Ionesco, die bekend stond om zijn bizarre stukken.
Ik ga niet nadenken over wat er met het verhaal wordt bedoeld, wel waarom deze filmversie niet werkt. Is het de Amerikaanse aanpak, die een smaakvolle filmvertolking in de weg staat? In de huidige vorm is het een soort slapstickproduct geworden. Nogal wat passages zijn niet grappig. Er wordt te veel verwacht dat ik lach terwijl ik dat liever zelf bepaal.
Het punt voor mij is dat de film menselijkheid mist om een leuke speelfilm te worden en dat de kluchtigheid niet leuk genoeg is om te amuseren. Ikzelf ben dol op absurdisme. Daarvoor is snelheid onontbeerlijk. In deze film zijn de dialogen te langzaam. Bovendien zit er flinke portie onleuke fysieke humor in de film.
Bovendien is het stuk ook wel simpel neergezet: kluchtig begin, dialoog, dialoog, dialoog, monoloog. Deze filmversie heeft geen enkele franje. Daar moet je van houden.
Wel waardeerde ik de transformatie van Zero Mostel. Hij kreeg de opdracht: verander in een rhinoceros zonder enige make-up. Zero Mostel is denk ik ook de enige die het zo had kunnen uitbeelden. Hij blijft een eigenaardig acteur om te zien. Hij is zeer aanwezig, zeer overacterend, maar er is ook niemand die deze rol zo zou kunnen spelen als hij.
Rhinoceros op dvdtimes.co.uk, shockcinemamagazine.com, channel4.com, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage