EEN BERG WAARDELOZE SEKSFILMS
BAISE MOI (2001)
Twee meisjes, waarvan een verkracht wordt, en de ander iemand anders vermoord ziet worden. Dat kan niet goed gaan. Ze gaan reizen, hebben seks met jan en alleman en schieten mensen neer.
Bij Baise moi had ik een sfeerrijk en anarchistisch portret van een ranzige wereld in gedachten, waarbij de regisseur pornografie politiek incorrect gebruikt om iets duisters mee neer te zetten. Iets als Irreversible. Terecht omstreden, dacht ik.
Maar wat een flutfilm! Alles is slecht aan deze film van Virginie Despentes, die ook het boek schreef: het acteerwerk, de dialogen, de filmstijl, het verhaal. Deze film presteert het om op geen enkele manier iets uit te dragen. Tijdens de eerste scènes ben je misschien nog een beetje nieuwsgierig waar al die heisa om is geweest. Naarmate de film vordert, merk je dat je eigenlijk naar porno met pistolen zit te kijken.
Het raarste is nog dat de film zijn doel mist, want die smakeloze combinatie van seks en geweld is in de verste verte niet opwindend. Het is alleen maar enorm smerig. En soms zelfs onbedoeld maf, zoals het meisje dat na de verkrachting zegt: 'Hun pikken kunnen me niets schelen.'
Het enige geslaagde stukje, per ongeluk, is die met de troosteloze parenclub (voordat ze die verknallen). Dat zette me aan het denken: zet een camera aan in een parenclub en je hebt een betere film dan deze. Zet de camera om het even op welke kruispunt en je hebt een betere film dan deze.
SCREWBALLS 2 (1985)
Losbandige jongens van Beaver high worden naar een kostschool gestuurd. Daar hebben ze maar een doel: het versieren van meisjes en de Franse juf in het bijzonder.
Alles gaat natuurlijk mis, ook in het script want de grappen zijn zelfs onder het niveau van een pornofilm ('Ik heb een positie die u wel zal bevallen' 'Elke positie onder u lijkt me wel wat.' / 'We liggen veel in het water.' 'Bij jou word ik altijd nat.').
Superslecht acteerwerk, superslecht geluid, superslechte regie (er is niet meer dan een take gefilmd per scène; denk aan de verprutste vibratorscène).
Laat ik zeggen dat ik alle genres een kans geef, anders ben je net zo slecht als de leraar die alleen interesse heeft in vlotte studenten. Dit is het genre der vunzige campus-komedies en gelukkig wel uit de tijd dat zulke films per kilo's werden aangeboden, halverwege de jaren tachtig. Waarom? Omdat Porky's een paar jaar eerder zo'n commercieel succes was. Ik weet nog heel goed dat iedere jongen op voetballen Porky's gezien had. Screwballs 2 is nog slechter dan Porky's, en die was al verbijsterend slecht! Pikant? Ik denk dat The Flintstones opwindender is.
De film is hooguit interessant als tijdsdocument, zoals de belachelijke jaren tachtig kleding (colbertjes, opgestroopte mouwen, druppelzonnebril, kraagjes omhoog) die je normaal als parodie zou opvatten. Je moet nu zo'n film als Screwballs aanzetten wil je nog wat zien van hoe belachelijk de jeugd zich in '86 kleedde, want in goede films zul je zoiets niet zien.
Gelukkig is er ook nog een deel 1, tenminste, daar ga ik vanuit, of deze film moet meteen met de sequal zijn begonnen.
DREAM TRAP (1990)
Deze film beschrijft twee nobele hoofdpersonen die samen leren dromen.
Stel je voor dat deze videoband samen met een videorecorder in een veengebied verloren wordt en men over drieduizend jaar allerlei betekenissen erin zoekt voor hoe de huidige maatschappij in elkaar stak.
Zouden toekomstige wetenschappers dan echt denken dat kinderen met verrekijkers naar blote vrouwen gluren? Zou men denken dat de vrouwen van nu aan elkaar voordoen hoe ze seks zullen hebben?
Wat zullen toekomstige archeologen ervan denken dat studenten achter schilderijen dartbordjes maken met foto's van schoolleiders, die op hun beurt slipjes meegappen van hun studenten? En denken ze dat vrouwen met dikke boezems altijd tegen autoramen leunen?
Stel je voor dat ze op basis van die kennis een serieuze, universitaire film over onze maatschappij zouden maken. Wow! Die wil ik zien!
Nee, ik kijk graag naar slechte films als Dream trap, die maar een echte fout heeft, de bekende fout van zoveel slechte films: hij had nog idioter moeten zijn.
CONFESSIONS OF A DRIVING INSTRUCTOR (1976)
Timothy Lea en en zijn zwager Sidney Noggett, beginnen een rijschool. Tim heeft moeite om zijn vrouwelijke studentes van zich af te houden. Hij neemt die moeite eigenlijk niet. Ze concurreren ondertussen met een andere rijschool.
Ach, wat zijn maffe films toch oneindig veel leuker dan niet-maffe films. En maf is Confessions of a driving instructor absoluut.
De film is gebaseerd op de pulpboekjes van Christopher Wood (alias Timothy Lea), die toch ook scripts voor James Bond-films heeft gemaakt. Gelukkig voor ons heeft Christopher Wood meer van deze boekjes gemaakt en zijn die ook verfilmd! Allemaal zien! Confessions of a holiday camp, Confessions of a window cleaner, met steeds Timothy Lea en Sidney Noggett.
Confessions... is een historisch document: zo maakte men in 1975 sekskluchten. Je vindt een volledige opsomming aan seksgrappen die in 1975 bekend waren. Ze vrijen zo hard dat de onderdelen van de auto eraf vallen. Een golfbal komt op de billen van de hoofdpersoon, die net aan het vrijen is, maar de golfster zo bijziend dat ze toch gaat slaan. 'Laten we de 69 proberen', betekent dat ze de wijn van 1969 willen proberen alleen vat hij het anders op. Als zij juicht bij een wedstrijd op televisie trekt ze hem af uit enthousiasme. Een visje komt toevallig tussen de borsten terecht en er moet naar gegraaid worden door twee man (echtgenoot komt net binnen). Twee vrijen zo hard dat de kroonluchter neerstort. Zijn gulp staan open, hij sluit 'm, blijkt het tafellaken ertussen te hebben gedaan.
Ik moest alleen lachen om de grap dat een borst van een vrouw verschijnt en zij zegt: 'Ach, laten we die wegstoppen, dat is zo banaal.'
Voor de film spreekt dat de vrouwen in deze films echt vrouwen zijn. Ook kun je zeggen dat de acteurs hun banale grappen met hartstocht spelen. Robin Askwith die Tim speelt, is een typisch voorbeeld van komisch acteren verwarren met het trekken van gekke bekken. Toch doet hij zijn best en dat vind ik heel knap bij onzinnige films.
Er had een redelijke seksklucht in kunnen zitten. Dan hadden de grappen met een baard verwijderd moeten worden. Dan was van deze film niets over gebleven. Op Imdb (zie onder) heeft de film een van de allerlaagste populariteitsscores ooit op die site gemeten.
DEMONIAC / FEMALE VAMPIRE (1973, 1979)
In Female vampire komt een vrouw wonen op een Spaans eiland en laat ze iedereen doodgaan met wie ze vrijt want ze heeft bloed nodig. Ze vrijt met een man en hij stort neer. Ze vrijt met een vrouw en die stort ook neer. Ze bevredigt zich op de lijken.
Demoniac kenmerkt zich door een niet al te slecht exorcismeverhaal waarin Jess Franco helaas alle redelijke passages verpest met zijn griezelige kop.
De enige kracht heeft Demoniac wanneer de vrije relatie van de journalist met zijn vriendinnen wordt beschreven. Daar had een leuk vrijgevochten verhaal ingezeten. Dat is deze film nu niet. Dit is een soort Tiroler seksfilm met een smerig sadistisch nasmaakje.
Heerlijk zijn die slechte films af en toe. Prettig lachvoer. En Jess Franco was echt meester van het allerslechtste. Honderden films heeft hij gemaakt, die zich allen kenmerken zich door een beroerde onderbuiksmaak, waarbij horror, porno en andere ranzige dingen samen komen. Je hoeft nergens over na te denken, je laat alles over je heen gaan, en je denkt: verschrikkelijk, verschrikkelijk.
Het enige wat Jess Franco denk ik had gekund, was een redelijke seksfilm maken. Hij had een knappe actrice, Lina Romey, en hier en daar zijn de films best vunzig, waar regisseurs met goede smaak voor terugdeinzen. Maar alle opties op een redelijke erotische film worden altijd vakkundig om zeep geholpen want het moeten ook enge films worden.
Volgens de uitleg op Imdb.com zijn er drie verschillende versies van Demoniac. Volgens een ander zijn er vijftig versies van. Ik heb denk ik de 'beste' van de drie gezien, in elk geval godzijdank zonder de seksscènes van Franco zelf. Ik kan tot een bepaald niveau tegen horror.
IL FIORE DELLE MILLE E UNA NOTTA (1974)
Blote knulletjes en het verhaal van duizend en een nacht.
Slecht acteerwerk, vreselijke seksscènes. Dit is mijn eerste Pasolinifilm en het viel niet mee. Geen idee door welke modegolf de jury van Cannes in 1974 bevangen was toen ze deze film de juryprijs gaven. Was de rest van het deelnemersveld zo slecht?
De dieptepunten zijn wel de seksscènes. Het is echt bespottelijk hoe statisch en onerotisch Pasolini dat filmde. Dit is een film vol seks maar dan zonder tja, seks.
Het acteerwerk is zo beroerd dat je er buikpijn van krijgt. Het ergste is het namaakgelach wat iedereen de hele tijd laat horen, en anders het veel te overdreven gehuil als iemand zielig is.
Ik weet nauwelijks iets goed te vinden aan deze film. Het Arabische wereldje dat je ziet, met zijn mooie huisjes, deed me wel wat plezier, en ook wel hoe overtuigend Ines Pelligrini zich door haar ondankbare rol sloeg.
THE PINK CHIQUITAS (1987)
Een roze komeet stort neer in een gehucht genaamd Beamsville. Vrouwen komen in contact met de roze steen. Ze veranderen in amazones. Ze nemen voor het gemak de hele wereld over (bewijs daarvan: televisie zendt roze uit). Frank Stallone gaat dat gelukkig verhinderen.
Ik zag deze film ergens in een groezelige videotheek en ik dacht meteen: dit is een slechte film! En dat is het ook! Hoera? Nou nee. Ed Wood was stijlvol slecht. Dit is gewoon stom!
Vooral het acteren is dramatisch in deze film, die als erotische komedie was bedoeld (het is maar dat je het weet). De hysterische agent is schitterend dwaas met zijn maniertjes. Tony's vader maakt de allerergste Robert de Niro-imitatie ooit. Frank Stallone is de allerslechtste hoofdpersoon die de filmindustrie ooit heeft voortgebracht. Hoe onspontaan hij zijn mond laat openvallen! Je zou zweren dat hij het expres doet, als een parodie op zulke gebaren.
Het erge is dat zelfs de B-film-eigenschappen gemist worden. Niets pikants, grappigs, alleen legendarisch slechte scènes als een tank die met de amazones door het dorp rijdt, Tony die wordt opgezogen door de steen, de homo die in het drijfzand zinkt, de laserogen van de amazones die iedereen betoveren.
De voorstukjes van Aerobicide en The tormentors beloven nog meer cultplezier.
BACKDOOR BRADY'S (1995)
Pornografische parodie op de Brady Bunch.
De hoes leek op een slechte film uit de jaren tachtig maar bleek een echte pornofilm te zijn, een parodie op The Brady bunch. Goed, er zit nog geen een pornofilm in mijn database, dus laat ik eens een gooi doen.
Tja, ook deze film bewijst weer dat er niets is wat zo niet opwindt als porno. De enige eventueel interessante stukken die je zou kunnen bedenken, zoals versierpogingen, het verkennen van de lichamen, het uitkleden, worden allemaal overgeslagen.
Alsof je naar een documentaire over gynaecologie op National Geographic zit te kijken. Zo ziet het vrouwelijk geslachtsorgaan er dus uit. Ook lijkt het op voorlichtingsmateriaal. Zo moet je dat doen, jongens, hier moet je zijn met je dinges. Een verhaal had iets kunnen doen maar dat is er niet. In de meeste stukken wordt een grapje gemaakt die kennelijk slaat op de serie en dan: hup, kleren uit. De grappen zijn uiteraard te dom voor woorden.
Het enige wat de film dan nog te bieden heeft, is de humor die deze droefenis soms uitstraalt. Zoals de man wiens penis niet erg zijn best wil doen terwijl hij afgezogen wordt. De vrouw die bezig is kijkt twijfelend omhoog. Dat is dan onbedoeld prachtige cinema die misschien alleen iemand als Paul T. Anderson zo in beeld had kunnen brengen.
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage