SPUN (VS, '02) *****
Trippende agenten proberen 'de kok' erbij te lappen, maar die ontsnapt, en wordt opgeblazen. Ross is zijn bestuurder en belt voortdurend zijn vriendin, die niets wil weten van liefde. Ondertussen vergeet hij zijn vastgebonden seksmaatje.
Geen gangsters die achter een koffer met geld aan zitten, gewoon een hoop trippende domoren. Een smerig verhaal over speed-verslaafden zou normaal voor mij aanleiding zijn om te negeren. Ik kan me niet identificeren met spuittoestanden en pillenslikkerij en mensen die daar dol op zijn. Spuittoestanden in films vind ik verschrikkelijk om naar te kijken.
Spun is gelukkig van een ander niveau want ik was verbluft hoe de regisseur en diens cameraman hun plezier in filmen en instincten de vrije loop lieten. De close-ups van de automotor, splitscreens in alle varianten, close-ups van pupillen, animatiefilmpjes tijdens het vrijen, overacteerwerk. Geweldig vond ik ook de politie-inval die op de series Starsky & Hutch en Chips is geïnspireerd.
Gepassioneerd is ook het acteren. Iemand als John Leguizamo stijgt bijvoorbeeld ver boven zichzelf uit. Hij doet zo hartstochtelijk raar dat ik er helemaal geen John Leguizamo meer in zie.
Regisseur Akerlund gaat met Spun zijn eigen gang en maakt daarmee een van de leukste en meest interessante films van de laatste tijd. Zoveel variatie, zoveel experiment, zoveel durf! Ik denk dat de film zelf ook een lange trip moet voorstellen, als een variatie op Trainspotting, en de film slaagt met gemak, temeer alles met dikke ironie is neergezet.
Spun is vooral geestig omdat volgens mij zo goed wordt getoond hoe drugs werken. Het is een ontluistering in deze film: iedereen is zo klungelig als wat omdat iedereen zo high als wat is. Terwijl de omgeving zo banaal is als maar mogelijk. Winkels, huizen, videotheken, buitenwijken. Godzijdank is er geen moraal. Drugs wordt niet opgehemeld, niet aangevallen, het is er zoals het is.
Spun op imdb.com, apolloguide.com, variety.com, reel.com, movie2movie.nl, popmatters.com, filmcritic.com, digg.be