THE STRANGER (VS, '46) ***
Charles Rankin is een klootzak van het ergste soort, van het soort dat de hele holocaust heeft ontworpen, naar Amerika is gevlucht, en daar iedereen vermoordt die hem kan herkennen.
Een beetje gezocht wel, dit verhaal, maar het is dan ook niet het verhaal waarvoor je The stranger kijkt. Het gaat om de ontmaskering.
Allerlei Hitchockiaanse elementen zitten erin. Plotselinge moorden, een zich in de nesten werkende slechterik, een gelouterde opponent, een klokkentoren. Nogal gelijkend op Shadow of a doubt en Vertigo. Welles bewijst dat hij zulke suspense minstens net zo mooi kan neerzetten, met hier en daar verrassender invalshoeken. Bovendien speelde hij zelf de slechterik. Zo ga je je afvragen wie er nou echt de meester van suspense was.
Een nadeel van The stranger is dat dit soort slechterikenfilms nog heel vaak is gemaakt op deze manier. De film barst werkelijk van de clichés. Je ziet de slechterik zweten, liegen, zijn vrouw achterna rennen. In een film als Cape fear barst het ook van dit soort momenten.
Ik miste wel de fantasie en de moed van Welles' Citizen Kane. In die film zag je alle genres passeren en in The stranger is dat er helaas nog maar één: de suspense. En als je daar niet helemaal verzot op bent, is de oogst van deze film mager.
Wie RKO 281 heeft gezien, een film over het maken van Citizen Kane, krijgt een idee waartegen Welles moest strijden om zijn films zo te krijgen als hij wilde. Zo wilde hij in deze film ook talloze dingen proberen die hem interessant leken, zoals een episode in Zuid-Amerika, een vrouwelijke onderzoekster, langere stukken tussen karakters. Al die dingen werden geschrapt door de studiobazen.
Hij deed het maar want andere projecten gingen allemaal niet door door zijn eigenwijsheid. En, want de ironie van het leven is altijd scherp, dit was de eerste Welles-film die winst opleverde.
The stranger op imdb.com, epinions.com, crazy4cinema.com, dvdverdict.com, movie2movie.nl, sensesofcinema.com