header004

 

 

film satiricus

LA TERRAZZA (IT, '80) ****   IMDB

Vijf vrienden met meer dan een midlife-crisis

Vijf vrienden worden gevolgd bij een en hetzelfde feestje. Een schrijver, een producer, een toneeldirecteur, een politicus, en een journalist. Aldaar ontmoeten ze nieuwe en oude vlammen en maken ze ruzies. Allen zijn ten prooi gevallen aan een intellectuele, fysieke, creatieve en emotionele crisis. Midlife-crisis? Zeg dat wel, het kan niet erger.

Ze hebben allemaal een linksige achtergrond die in de jaren zeventig normaal was. Ze zijn allemaal in een mindere fase in hun carrières terecht gekomen. Ze gaan daar allevijf verschillend mee om.

Een symbolist smult van de veelbetekenende dingen die Scola in deze film heeft gestopt. Dat zijn bijvoorbeeld dingen als oerjonge vriendinnetjes, het niet eten van Sergio, de crisis van het links-zijn ('Ik ben veel linkser dan jij!' 'O, hoe laat begint de revolutie?'), het succes van de vrouwen.

Zelf viel ik voor Scola's vileine spotternij met intellectualisme, zoals je soms op feestjes mensen hoort zeggen: 'Maniërisme is uit, zelfs als gemanieerdheid', en je begrijpt echt niet waar ze het over hebben. Iedereen in dat wereldje denkt enorm getapt te zijn, behalve de producer, die daar ook behoorlijk mee zit. Uitgerekend hij produceert een 'dramatisch meesterwerk' dat door de Europese intellectuele elite de hemel in wordt geprezen.

Boeiender dan de politieke commentaren is dat Scola zo fraai teleurstellingen kan schetsen. Deze mannen zijn op en wat ze ook proberen, het lukt ze nooit meer om er een draai aan te geven. Sideways op zijn Italiaans.

Scola's verhalen worden boeiend dankzij zijn typische Scolastijl, met een voortdurende afwisseling tussen geestigheid en ernst. Net als bij Todd Solondz weet niet je altijd of het nou grappig is of niet. Je ziet dat goed bij passages als de uitgeblustheid van het vijftal, de oma die zwanger wordt, de staande ovatie bij het congres, de passage met het nepsneeuw, of na uitvoerig afscheid genomen te hebben te horen te krijgen dat de treinen staken (conducteur pakt toch even een papiertje met de tekst erbij). Hij houdt zich aan Howard Hawks' dogma om het publiek nooit te vervelen.

Virtuoos heeft hij de karakters aan elkaar geplakt met verschillende opnamen van hetzelfde feestje. Het zou best kunnen dat Quentin Tarantino en Roger Avary hier ideeën voor Pulp fiction hebben opgedaan.

La terrazza op cinema.nl, movie2movie.nl,cinephilia.net.au, biografiestudenti.it, mymovies.it

 

 

Naar volgende kritiek >>

Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage

Naar vier minuten uit de film

 

Site en teksten © Desatiricus.nl