header004

 

 

film satiricus

TOUCHE PAS À LA FEMME BLANCHE (FR, '74) *****   IMDB

Slag om Little Big Horn midden in Parijs

Generaal George Custer kan niet wachten tot hij de in Les Halles schuilende indianen zal verpletteren. Hij heeft het nergens anders over. Ondertussen wordt hij verliefd op Marie-Hélène, die dus niet aangeraakt mag worden door een indiaan, een informant van Custer.

Daarvoor moet je toch een eigenaardigerd zijn als Marco Ferreri, om een komedie te maken van de slag om Little Big Horn op de plaats waar Les Halles wordt neergebuldozerd. Heel de Franse acteerelite van de jaren zeventig kwam plezier hebben in deze film: Serge Reggiani, Michel Piccoli, Philippe Noiret, Marcello Mastroianni, Catherine Deneuve, Ugo Tognazzi, Alain Cuny, Marcello Mastroianni. Je ziet de slopers al elke dag hun ogen uitkijken.

De acteurs spelen serieus hun westernverhaaltje maar ondertussen lopen ze gewoon rond in Parijs en op stations. Zijn ze gekken of acteurs? denkt vast menigeen die daar loopt. De karakters zien het gewoon niet, lijkt het, dat ze door een tijdmachine in een heel andere tijd terecht zijn gekomen, en zeker niet zo'n ijdele vent als Custer.

Ik heb zo'n experiment met decors maar een keer eerder gezien, bij Dogville. Anders dan Dogville is dit experiment geestig en spitsvondig. Het drama ligt niet alleen in het verleden maar vooral het heden: het gaat door merg en been om dat prachtige Les halles neergehaald te zien worden. Bovendien is Touche pas... dertig jaar eerder gemaakt dan Dogville.

Hoogtepunt is het kanon afschieten en dan de halve Les halles in zien storten. Zo'n tragische scène wordt zo ronduit hilarisch.

De film is ook smakelijk als parodie. De film lijkt op een western, maar door zijn uit het lood gehaalde decor is alles per definitie maf. Custer, die hooghartig met zijn paard midden door Parijs loopt. De passage op het station. 'Dit is mijn vrouw' (wijzend op plaatje van een vrouw op Coca-Cola reclame.) De slag in een zandbak. Indianen die wapens kopen in een moderne wapenwinkel.

Er is commentaar dat de film doordraait in anti-Amerikanisme. Dat is commentaar van het soort mensen dat film ziet als politiek essay. In plaats van over boodschappen na te denken kun je er beter om schateren.

Touche pas... op dvdtoile.com, mondo-digital.com, timeout.com, cinema.nl, thespinningimage.com

 

 

Naar volgende kritiek >>

Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage

Naar de trailer

 

Site en teksten © Desatiricus.nl