WINDOW TO PARIS (RUS, '91) **** IMDB
Een portal naar Parijs die handig is om spullen te stelen
Een wat asociale, volkse familie in Sint-Petersburg vindt een raam dat een toegangspoort naar Parijs blijkt. De familie grijpt de situatie aan om te stelen wat ze vinden. Dat wordt oorlog met de Française over wiens dak de Russen telkens lopen. Ze achtervolgt ze maar pakt het minder slim aan en komt in de sloppenwijken van Sint-Petersburg. Een en ander leidt tot een cultuurconfrontatie.
Window to Paris zit vol venijnige grapjes. Sint-Petersburg gesymboliseerd door een vrouw die iemand redt om diens dure jas te veroveren, of de sombere man die onderweg een telefooncel in elkaar schopt. Zo zal die stad buiten de binnenstad wel zijn. Parijs gesymboliseerd door een orkest dat Mozart zonder broek speelt voor een naakt publiek of een dame die de ogen van haar opgezette kat niet mooi genoeg vindt.
Dat is allemaal uiteraard overdreven maar het staat een artiest natuurlijk helemaal vrij hoe hij of zij iets wil verbeelden. Ik kan wel van deze spot genieten. Liever regisseur Mamin dit soort dingen verzint dan iets echts. Je interpreteert ook als je het echtste echte nastreeft; dat vergeten echtheidsliefhebbers vaak. Zelfs ergens een camera neerzetten is manipulatie van de werkelijkheid.
De hardste spottende opmerkingen zijn voor Russen die de puinhoop van hun land achterlaten (het was toen 1991, het dieptepunt van het anarchisme na de val van de Sovjet-Unie. Russische kinderen die in Parijs willen blijven worden toegesproken door de hoofdpersoon, hun leraar. 'Het is een hel, ja, maar het is wel jullie moederland. Jullie zijn de toekomst.'
Als vaker in lichtere films grijpt zo'n plotseling serieuze zin me naar de strot. Aldus een film naar mijn hart, een zeldzaam geslaagd portret van Rusland in die tijd. Bovendien eentje die een interessante historische band tot leven weet te roepen. (Halverwege de negentiende eeuw sprak het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken louter Frans, en moesten teksten van het Frans in het Russisch vertaald worden.) Het is mede daarom aardig om na deze film Peût-etre van Cedric Klapisch te kijken voor de overeenkomsten.
Window to Paris op rogerebert.com, sfgate.com, filmkrant.nl, barros.rusf.ru,paloaltoonline.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage