ZORRO (IT, '75) ** IMDB
Oubollige Zorro is toch genietbaarder dan moderne variant
De film is precies zoals je Zorro verwacht: een held die altijd twee stappen verder is dan zijn vijanden. Veel degengevechten, mooie vrouwen, ongelooflijke slechteriken. Diverse momenten komisch, hoewel nergens schaterbaar. Of je moet een verwijfde Delon grappig vinden (in zijn rol als gouverneur), of de strapatsen van Sancho Panza, of de problemen die een doofstomme heeft in communicatie.
Ik heb best genoten van scènes vol actie, zoals die op de markt, of de ontsnapping uit het fort. Heel gewoon allemaal. Toch, als je dat naast de moderne versie legt, is dit genietbaarder. De overdadige montage en belichting hebben alle charme uit die degengevechten gehaald. Nog beter is natuurlijk om Errol Flynn te gaan kijken in The crimson pirate.
De charme van de film komt vooral door het lage budget. In de eerste scènes gaat het al fout als Delon worstelt met zijn hoed (zie ook de trailer). De muziek was stom en zeer geschikt voor songfestivaldeelname. Delon, een Fransman, is opnieuw ingesproken door een Italiaan, terwijl alles zich in Spaanstalig gebied afspeelt.
Frappant was het redelijke acteerwerk van de bijrollen, bijvoorbeeld van de pater en van de knappe edele dame. Voor Stanley Baker, de man van The criminal die hier kapitein Huerta prima neerzet, was dit zijn laatste film (hij overleed een jaar later). Delon is zoals altijd onberispelijk.
Maar wat een oubollig verhaal is Zorro eigenlijk! Goed versus kwaad, slimme held versus botte schurk. En het gaat maar door. Er zijn nu achtendertig zorro's verschenen, waaronder een uit India en een erotische variant. Over honderd jaar, mits er geen komeet inslaat, zijn dat er ongetwijfeld honderdvijftig, en wie weet hoeveel domme meninkjes erover!
Zorro op projections.com, filmsdefrance.com, hollywoodteenmovies.com, alaindelon.com, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage