GEDICHTJE 12

Het bemesten van het land van de vergetelheid

Dat doe ik toch wel graag

Je weet nooit wat eruit groeit

Een beetje hoop bijvoorbeeld

Teleurstellingen die niet meer zo bitter smaken

Zelfoverschatting waar je nu om kunt lachen

Je verbazen over wat je toen zo aangreep

En een paar echt mooie momenten

Het is toch zonde om dat maar te vergeten

Alleen maar vanwege de vooruitgang

De ontwikkeling van den mensch (en de rest)

Want de klok gaat nou eenmaal rechtsom

Hoort ook bij de ontwikkeling van den mensch (en de rest)

Stilstaan kan het heelal nou eenmaal niet dus kun je beter aanpassen en een rad en wijzer-systeem bedenken dat met die handel meegaat

Ook al wil je héél per se vier jaar terug

En doe je zo je best klokken terug te kijken

Je stappen precies zo terug te zetten tot vijf jaar geleden aan toe

Het is kansloos

Je hebt alleen maar de toekomst achterwaarts beleefd

En zou je het verleden voorwaarts kunnen beleven

Zou er nog niets veranderen

Dan zou de toekomst wel vergetelheid heten

En zouden we het land van de toekomst bemesten

En ben je net zover

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20]