De poëzie satiricus
neemt u deze gedichten svp niet te serieus; ik heb weinig verstand van poëzie, ik schrijf veel liever proza. Soms wil ik wel eens een uitstapje wagen en daar komen dit soort stukjes uit.
GEDICHTJE 1
Een kanonnier zat op een turfboot
Wat doek hier? vroeg hij zich af
Behalve gek worden
Want dat gaat snel op een turfboot
Weinig enthousiastelingen meer voor turf
Je ziet alleen maar zee
Nooit wat te vertellen
Turf ruikt ook niet zo lekker
De kanonnier had graag geschoten
Maar met turf is dat geen succes
Dat verstopt alleen maar de loop
De stress van mijn dagelijkse leven
dacht de kanonnier, is voor niemand voor te stellen
Toch leef ik
Netalsdehandurrun
We lopen langs elkaar heen
Op dit turfschip
En vinden dat normaal
Nou ik niet
Ik vind het absurd
En ik zou me graag beklagen bij de rode pakjes brigade
Die zou me serieus moeten nemen
'Heer kanonnier, wat u al die jaren op dit turfschip heb moeten doormaken
Geen poëzie
Geen leuke groentenwinkels
Nooit eens decadent naar de kapper
Of een kanon afschieten
Wat u allemaal heeft meegemaakt
Grenst aan het onmogelijke
Stopt u maar met werken
Gaat u maar poëzie lezen
Leuke groentenwinkels bezoeken
En een keer decadent naar de kapper
En tot slot op een gepast moment – want de ongepaste lenen zich er minder toe
Een kanon afschieten'
Maar die mannen en vrouwen met rode pakjes bestaan niet
En de kanonnier had niet eens taalgevoel
En hij was kaal
Dus maar verder varen op de turfboot
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20]