DE POLITIE-AGENT ANNO NU

'Roemeense criminelen zijn véél belangrijker voor ons land dan onze regering beseft.'

De hoofdcommissaris van Gelderland, I. Stoofbos, schudt zijn weelderige bos haren blonde haren als we zijn bureau binnenlopen, en toont een sympathieke glimlach. Hij gebaart ons te gaan zitten en biedt ons een kopje onvervalste, goudeerlijke politiekoffie aan.

'Ik weet het', zegt de 41-jarige Stoofbos, 'dat het omstreden is wat ik zeg. Ik weet dat Den Haag er niet aan wil. Maar het is geen kwestie van willen. We zijn al ver voorbij het punt dat je zou kunnen willen. We moeten. Het is niet grappig meer hoe laconiek er met mijn verzoek wordt omgesprongen.'

Stoofbos, die media van Afrika tot Amerika heeft zien langskomen, vat verzuchtend voor de zoveelste keer zijn betoog samen. Telkens als hij een beetje boos is, schudt de hoofdcommissaris zijn haren van links naar rechts, valt ons op. Hij werpt om de twee minuten een blik op zijn horloge, en om de drie minuten op zijn mobiel. Het tempo waarin hij de politiekoffie drinkt, een plastic bekertje per vijf minuten, en nieuwe voor ons serveert, is voor ons niet bij te benen.

'Het zit zo: nu de misdaad enorm is gedaald met de ontmanteling van vrijwel de gehele georganiseerde misdaad, voornamelijk door zichzelf, is er een groot te kort aan goede misdadigers. Het is werkelijk een aanfluiting geworden, het politiewerk in mijn regio – en ik denk dat ik ook voor andere regio's kan spreken.'

Je moet als politie denken: hoe behouden we ons talent? Er loopt enorm veel talent rond maar ik zie de een na de ander vertrekken, naar het bedrijfsleven, naar de beveiliging.'

Er wordt geklopt, Stoofbos staat op, loopt naar de deur, brult een paar krachttermen, slaat de deur weer dicht en vervolgt achter zijn bureau zijn betoog alsof er niets is gebeurd. ''We moeten ons werk weer wat spannender krijgen. Geluidsoverlast, familieruzies: met alle respect, maar dat is niet waar je het voor doet als agent. We moeten kunnen jagen op prooi. Dat geeft stress maar stress heeft ook een goede kant. Neem nou Zwitserland. De agenten daar hebben uit balorigheid zelfs onlangs invallen gehouden bij koekoeksklokverzamelaarsbijeenkomsten, wat trouwens het langste woord is dat ik deze week in de mond heb genomen.'

Roemenië is volgens Stoofbos de oplossing. 'Het is zowat ideaal: de politie daar kan de strijd met misdadigers niet meer aan. Wat moeten zij met al die schurken die ze niet eens kunnen oppakken terwijl wij er hier om zitten te springen? Ze moeten per bus of trein, dat kan me niet zoveel schelen, hierheen gebracht worden.'

We weigeren vriendelijk de zesde politiekoffie, want er staan er nog vijf te dampen. 'Als u het me vergeeft', zegt Stoofbos, 'dan ga ik weer aan de slag. Graffitischrijvers opppakken', zegt hij met dedain in zijn stem. We schudden handen en vertrekken.

EINDE