Ik schrijf komische verhalen. Ik wil deze verhalen slijten. Maar de vertegenwoordigers van de literatuur benaderen mijn verhalen alsof ik ze met de Mexicaanse griep probeer te besmetten (hier hun reacties). Ik laat me niet zo snel kisten. Vandaar deze website. Over een tijd zijn de verhalen via deze website te bestellen.

Ik ben ook filmessayist en ik publiceer deze deels via deze website om lezers te trekken. Hopelijk proberen mensen na het lezen van de filmstukjes ook een verhaal. De lezer is van harte welkom om in het gastenboek zijn of haar reactie achter te laten.

Mailen kan ook: 13 @ desatiricus .nl.

Dit zijn de meest voorkomende vooroordelen over mijn verhalen:

O jee, deze stijl is anders dan de doorsnee roman.
Literatuur is kunst. En kunst is interessant als het niet anders is als wat er al is. Ik heb ervoor gekozen af te wijken van het psychologische drama zoals we al een jaar of vijftig gewend zijn. Het ligt aan mijn vrolijke natuur dat ik dat doe.

Ik ken dit genre niet. Waarom zou ik het lezen?
Om uzelf een plezier te doen! U kent het genre van de literaire komedie niet omdat er in Nederland een taboe rust op het schrijven van luchtig proza. Luchtig proza is niet literair. Omdat het onbekend is, is er geen vraag naar, doen uitgevers niet de moeite iets uit te geven, en verschijnt er nooit wat in dit genre.

Waarom zie ik nooit iets in dit genre bijvoorbeeld in vergelijking met het genre van de literaire thriller?
Een thriller kun je met wat techniekjes zelf leren. Het gaat niet om stijl maar om een plot. Bovendien heb je in dat genre de wind mee want de handelaars zijn er gelukkig mee. Makkelijk te maken, hoge afzet, hoge productie. Een goede komedie is moeilijker te maken. Vereist schrijfvirtuositeit, gevoel voor humor en inzichten in de mens. De handelaars sluiten voor het gemak dan maar al hun deuren voor komedieschrijvers.

Ik kan er vast niet dezelfde voldoening uithalen als wanneer ik een serieuze roman lees.
In komedies komen ook echte mensen voor (ik zou zelfs zeggen: nog veel echtere) met echte emoties. Het verhaal heeft alleen een luchtiger toon dan drama, en bevat stijlgrapjes, waar je als lezer misschien aan moet wennen. Aan de andere kant kun je hartstochtelijk om lachen. De voldoening die je kunt putten uit humoristische verhalen is dus groter dan uit dramatische verhalen.

De komedie is flauw.
Een komedie is flauw als het flauw is geschreven. Daarin verschilt het niet van ander proza.

De komedie is geen literatuur.
De eerste komedies werden al door de Grieken gemaakt, zoals Aristophanes en Menander. Vermoedelijk was er veel meer maar is dat niet bewaard gebleven door serieuze Christenen die het klassieke werk overschreven. Ook de Romeinen kenden komische schrijvers, zoals Plautus, Juvenalis en Apuleius. Een van de grappigste werken uit de Franse literatuur, Gargantua en Pantagruel van Rabelais, komt uit de zestiende eeuw. Molière schreef zijn komedies in de zeventiende eeuw. Ga zo maar door. Er zijn in Nederland ook publicisten die vrolijk proza wel serieus nemen, zoals Gerrit Komrij (zie zijn boek Perplexicon).

Bij thriller kan ik griezelen, bij romans huilen. Een komedie is nergens goed voor.
Het emotiespectrum van de mens bestaat uit spanning, mysterie, ontroering én humor. Lachen is goed voor een mens, en van een goede komedie ga je lachen.

Als uitgevers je verhalen niet willen, zal het wel niet goed zijn.
Het is lastig te bewijzen maar ik meen dat het niet zo is. Ik heb journalistiek gestudeerd, ben professioneel filmschrijver en heb heel veel ervaring met komedies. Producenten wassen hun handen in onschuld. Ze vinden komedieschrijvers geen serieuze schrijftalenten. Ze beweren ook dat er geen vraag is naar lichtvoetig proza. Maar hoe zit het dan met al die cabaretiers? En waarom wel dozijnen matig geschreven thrillers en niet een goed geschreven komedie? Ik kan daar geen antwoord op geven. Het moet ons handelsinstinct zijn: liever de handel dan de kunstzinnige gave van de komedie een kans geven. Die liefde voor komedies moet in je volksziel zitten. De Franse, Belgische en Britse culturen hebben dat wel. Zij hebben ook veel meer respect voor mooie humor. Met deze website heb ik de satirische strijdbijl opgepakt en ik hoop daarmee de lezer te laten zien dat het ook een stuk vrolijker kan voor de Nederlandse literatuur.

Met hoogachting,

De Satiricus.

***

Nota bene 1: omdat mijn verhalen vaak onjuist, namelijk met tragisch oog, worden gelezen, benadruk ik hier nogmaals dat mijn verhalen vrolijk zijn bedoeld.

***

Nota bene 2: Deze website is opgedragen aan de vrijheid van schrijven en denken.

***

Nota bene 3: Deze website zou niet mogelijk zijn geweest zonder hulp van Jaco en Chris.

***

Nota bene 4: Álle teksten op deze site zijn auteursrechtelijke beschermd omdat ik hier steeds 'Site en teksten: © Desatiricus.nl' neerzet. Als mensen dat niet begrijpen, dan deze tekst:

De Auteurswet biedt bescherming aan de makers van scheppingen/creaties die in de wet 'werken van letterkunde, wetenschap of kunst' worden genoemd.
Het betreft alle voortbrengselen op het gebied van letterkunde, wetenschap of kunst. De literaire of wetenschappelijke waarde of de artisticiteit van het werk, mooi of lelijk, kunst of kitsch, doen er in het auteursrecht niet toe. Het is ook niet van belang of het om een privé of beroepsmatig gemaakt werk gaat.  Wel zijn er twee algemene voorwaarden waaraan het werk moet voldoen wil het auteursrechtelijk beschermd kunnen zijn:  Origineel karakter Het werk moet een eigen, persoonlijk karakter hebben. Het moet origineel zijn. Er is al sprake van originaliteit als het bijna niet mogelijk is dat verschillende mensen geheel onafhankelijk van elkaar tot dezelfde creatie zouden komen, zoals hetzelfde verhaal of precies dezelfde muziek. Zintuiglijk waarneembaar. Behalve origineel moet de creatie ook zintuiglijk waarneembaar zijn, dus te zien, te lezen of te horen zijn. Een melodietje in iemands hoofd kan niet beschermd worden, maar als dit gekrabbeld staat op de achterkant van een bierviltje wél. 

Bron: http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagnaam=auteursrecht.

Dus boehoe voor de mensen die zonder toestemming mijn teksten overnemen. Wel waardeert De Satiricus het als dat met bronvermelding gebeurt, zoals bijvoorbeeld hier.

***

Nota bene 5: Disclaimer: Desatiricus.nl kan op geen enkele wijze verantwoordelijk worden gehouden voor eventuele fouten op de website. De lezer is zelf verantwoordelijk voor de interpretatie van de teksten. De eigenaar van deze website kan en zal niet wettelijk aansprakelijk gesteld worden voor eventuele ongewenste effecten ervan op de lezer.

***